
Όλοι ζήσαμε κάποια πολύ σημαντικά γεγονότα αυτό το Δεκέμβρη. Ζήσαμε μία εξέγερση. Ακόμα και η παγκοσμιοποίηση που συνήθως μας φαίνεται κακή στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε “θετικό” πρόσωπο. Δηλαδή η ανεργία, η καταπίεση και όλα τα προβλήματα που, μαζί με τη δολοφονία του Αλέξη μας οδήγησαν σ' αυτήν την εξέγερση, δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη και σ' ολόκληρο τον κόσμο. Έτσι, ένα τέτοιο κίνημα, μία τέτοια είδηση, δεν ήταν δυνατόν να μην επηρεάσει το εξωτερικό.
Αρχικά έγιναν καταλήψεις στις ελληνικές πρεσβείες του εξωτερικού, αργότερα πραγματοποιήθηκαν πορείες αλληλεγγύης και μετά αφιερώματα στον τύπο. Όπως και στην Ελλάδα, έτσι και οι ξένοι αρθρογράφοι, προσπαθούν να καταλάβουν και να εξηγήσουν τι ήταν αυτό που οδήγησε τη νεολαία να εξεγερθεί. Σιγά-σιγά άρχισαν να αναφέρονται στην ανικανότητα της κυβέρνησης και του Καραμανλή.
Το μήνυμα της εξέγερσης πήρε και η Γαλλία, όπου με πορείες και διαμαρτυρίες μαθητών και καθηγητών επιτεύχθηκε κάτι πολύ σημαντικό: ο Σαρκοζί απέσυρε προς το παρόν εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, φοβούμενος μην γίνουν παρόμοια επεισόδια με αυτά της Ελλάδας. Μετά τη Γερμανία (με 100.000 στο δρόμο) και την Ιταλία (1.000.000 στη Ρώμη κόντρα στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση) προστίθεται η Ελλάδα.
Αυτό που έχει σημασία είναι τα κινήματα να είναι μαζικά και διεθνή, και όσοι έλεγαν ότι αυτό είναι αδύνατο λόγω απόστασης, διαψεύσθηκαν. Γιατί αν ένα αυθόρμητο κίνημα καταφέρνει να γίνεται διεθνές, φανταστείτε τι έχει να γίνει με ένα οργανωμένο κίνημα!!
Σοφία ‘Jerry’ Δηλαβεράκη,
8ο Λύκειο Θεσσαλονίκης

