Στις 24 Απριλίου έγινε η μεγαλύτερη μαθητική πορεία από το 1980 με 60.000 μαθητές να κατεβαίνουν στους δρόμους σε όλη την Αυστρία. Αυτά είναι τα πρώτα δείγματα της αυξανόμενης ανησυχίας και μαχητικότητας λόγω της οικονομικής κρίσης. Η πορεία αυτή ήταν η Τρίτη μέσα σε ένα διάστημα τριών εβδομάδων και μόνο λίγες μέρες μετά την πορεία 10.000 ατόμων στις 20 Απρίλη παρά τη συνθηκολόγηση των καθηγητών με την κυβέρνηση λίγες ώρες μετά την πορεία, η οποία ακύρωσε την απεργία των δασκάλων για τις 23 του μήνα.
Ο θυμός για την ακύρωση των σχολικών διακοπών ήταν η κύρια αιτία της πορείας στις 24. Αυτός ήταν και ο λόγος που η πορεία έμοιαζε λιγότερο πολιτικοποιημένη από την προηγούμενη που είχε καλεστεί σε αλληλεγγύη προς τους καθηγητές και εναντίον των περικοπών στη χρηματοδότηση για την εκπαιδευση.
Παρά το ότι η πορεία καλέστηκε από το βασικό αντιπολιτευτικό καπιταλιστικο κόμμα για να φανεί ως νίκη του το γεγονός οτι μόνο 3 μέρες διακοπών κόπηκαν (μετά τη συμφωνία του κόμματος με την κυβέρνηση), η δυναμική του κινήματος ξεπέρασε τις προσδοκίες τους. Απ΄ ότι φάνηκε οι μαθητές ήταν εξοργισμένοι ακόμα και με αυτή την υποτιθέμενη «νίκη» του κόμματος της αντιπολίτευσης, απαιτώντας το καθιερωμένο διάστημα διακοπών, αρνούμενοι να τιμωρηθούν αυτοί για τα λάθη του καπιταλισμού.
Στη Βιεννη, όπου η πορεία οργανώθηκε απο τις αριστερές οργανώσεις, οι μαθητές ήταν πολλοί περισσότεροι απο τις πορείες άλλων πόλεων που καλούσε το αντιπολιτευόμενο κόμμα. Στο Σαλτζμπουργκ όπου η πορεία οργανώθηκε βασικά από το SLP (αδερφή οργάνωση του Μαθητικού Ξεκινήματος) το κλίμα ήταν πολύ πολιτικοποιημένο. Οι μαθητές μίλησαν για την οικονομική κρίση και έκαναν σκληρή κριτική στο συνδικάτο των καθηγητών που υποχώρησε και απέτυχε να αποκρούσει τις επιθέσεις της κυβέρνησης. Αρκετοί νεαροί συνδικαλιστές συμμετείχαν σε αυτήν την πορεία επίσης.
Στο Σαλτζμπουργκ η πορεία της 20 Απρίλη ήταν μεγαλύτερη από αυτή της Βιέννης με 3.000 στο δρόμο, ενώ στις 24 κατέβηκαν 8.000 σε μία πόλη 150.000 κατοίκων. Η πορεία στις 24 βγάζει στην επιφάνεια ένα στρώμα μαθητών που πολιτικοποιείται και βγάζει αντικαπιταλιστικά συμπεράσματα καθώς η σημερινή κρίση χρησιμοποιήται για να γίνει επίθεση στο μέλλον αυτών των μαθητών. Αυτοί οι νέοι αγωνιστές πρέπει να οργανωθούν και να αγωνιστούν ενάντια σε επιθέσεις στην εκπαίδευση και τις συνθήκες διαβίωσης, όπως η ανεργία των νέων, και να πιέσουν τα συνδικάτα να ηγηθούν μίας πραγματικής, αποτελεσματικής μάχης.
Θυμός όμως δεν υπάρχει μόνο στους μαθητές. Και οι καθηγητές πιέζουν «από τα κάτω» για κινητοποιήσεις όπως αυτή που θα γινόταν στις 23 Απρίλη (και τελικά ακυρώθηκε). Αυτή η πίεση δεν προκειται να εξαφανιστεί.. Το SLP πιστεύει ότι ο αγώνας μαθητών και καθηγητών πρέπει να είναι κοινός και ότι και άλλα στρώματα της κοινωνίας πρέπει να εμπλακούν κάνοντας το κίνημα όσο πιο δυνατό γίνεται για να αγωνιστεί ενάντια στην προσπάθεια των κυβερνήσεων να πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι και η νεολαία.
0 σχόλια:
Ανάρτηση Σχολίου